ລະຫັດໂປຣໂມຊັນ BetWinner ລາວ: QWERTY777 ເປັນຕົວລະບຸທີ່ຜູ້ໃຊ້ໃໝ່ທີ່ມີສິດສາມາດໃສ່ໃນຂັ້ນຕອນສະໝັກ. ຖ້າບັດຂໍ້ສະເໜີທີ່ກຳລັງໃຊ້ຢູ່ໃນບັນຊີສະແດງມູນຄ່ານີ້, ຂໍ້ສະເໜີຕ້ອນຮັບອາດຈະມີສູງສຸດ €100. ຈຳນວນນີ້ແມ່ນເພດານຂອງຂໍ້ສະເໜີທີ່ສະແດງເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນເງິນສົດທີ່ເຂົ້າບັນຊີໂດຍອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ຈຳນວນທີ່ຖອນໄດ້ທັນທີ.

ໜ້ານີ້ຈັດຂຶ້ນສຳລັບຜູ້ທີ່ຄົ້ນຫາຄຳຕອບກ່ຽວກັບລະຫັດໂປຣໂມຊັນ, ລະຫັດໂບນັດ, ການສະໝັກ, ການກວດບັດຂໍ້ສະເໜີ ແລະ ການເຂົ້າໃຈຍອດເງິນ. ຂໍ້ມູນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຂໍ້ມູນທີ່ເຫັນໃນບັນຊີຂອງຕົນເອງ: ຊື່ຂໍ້ສະເໜີ, ປະເພດໂບນັດ, ຈຳນວນສູງສຸດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທີ່ກຳລັງສະແດງ.

ໃນການຄົ້ນຫາ ຄຳວ່າ ລະຫັດໂປຣໂມຊັນ ແລະ ລະຫັດໂບນັດ ມັກຖືກໃຊ້ສະຫຼັບກັນ. ໃນທາງປະຕິບັດ ລະຫັດເປັນຂໍ້ມູນທີ່ພິມໃນຊ່ອງລະຫວ່າງການສ້າງບັນຊີ, ສ່ວນຂໍ້ສະເໜີແມ່ນລາຍການທີ່ບັດສົ່ງໃຫ້ກວດ. ຢ່າສັນນິຖານວ່າລະຫັດພຽງຢ່າງດຽວຮັບປະກັນຂໍ້ສະເໜີ; ຄວນອ່ານບັດກ່ອນເຮັດຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ.

ຫຼັງຈາກເລືອກວິທີສ້າງບັນຊີ ໃຫ້ເບິ່ງວ່າໜ້າຟອມມີຊ່ອງສຳລັບລະຫັດຫຼືບໍ່. ຊ່ອງນີ້ອາດຢູ່ພາຍໃຕ້ຂໍ້ມູນຕິດຕໍ່ ຫຼື ສ່ວນຂໍ້ສະເໜີ. ການພິມໃຫ້ຄົບ, ບໍ່ເພີ່ມຊ່ອງວ່າງ ແລະ ກວດກ່ອນກົດຢືນຢັນ ຊ່ວຍຫຼຸດບັນຫາການອ່ານຜິດ.

ຕົວເລກ €100 ໃນບົດຄວາມນີ້ໃຊ້ເປັນຄ່າສູງສຸດແບບມີເງື່ອນໄຂ: ມັນໃຊ້ໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອບັດຂໍ້ສະເໜີທີ່ກຳລັງໃຊ້ສະແດງຈຳນວນນັ້ນ. ມັນບໍ່ບອກວ່າທຸກບັນຊີຈະເຫັນຈຳນວນດຽວກັນ, ບໍ່ແມ່ນມູນຄ່າທີ່ເພີ່ມໃຫ້ທັນທີ ແລະ ບໍ່ຄວນສັບສົນກັບຍອດທີ່ຖອນໄດ້.

ບາງບັດອາດລະບຸປະເພດກິດຈະກຳໃຫ້ຊັດເຈນ. ຢ່າຕີຄວາມວ່າຄຳວ່າ “ໂບນັດ” ຈະໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກສ່ວນ. ຖ້າບັດບໍ່ກ່າວເຖິງການຫຼິ້ນຟຣີ, ຮອບຟຣີ ຫຼື ຂໍ້ສະເໜີບໍ່ຕ້ອງຝາກ, ບໍ່ຄວນສັນນິຖານວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລວມຢູ່. ໃຫ້ໃຊ້ຊື່ແລະລາຍລະອຽດໃນບັດເປັນຫຼັກ.

ຜູ້ໃຊ້ມືຖືຄວນເລື່ອນຜ່ານໜ້າຟອມຈົນສຸດ ເພາະບາງຊ່ອງຖືກວາງໄວ້ຫຼັງຂໍ້ມູນພື້ນຖານ. ກວດຂະໜາດຕົວອັກສອນ, ບໍ່ຄັດລອກພ້ອມຊ່ອງວ່າງ, ແລະ ເປີດບັດຂໍ້ສະເໜີໃນຫນ້າຈໍດຽວກັນ. ການກວດກ່ອນຢືນຢັນດີກວ່າພະຍາຍາມແກ້ຫຼັງຈາກນັ້ນ.

ບັນຫາທົ່ວໄປມັກເກີດຈາກການພິມຕົວອັກສອນຜິດ, ມີຊ່ອງວ່າງຕິດມາ, ເລືອກໜ້າຟອມອື່ນ ຫຼື ຊ່ອງນັ້ນບໍ່ປາກົດໃນຮູບແບບສະໝັກທີ່ເລືອກ. ຢ່າສ້າງບັນຊີຊ້ຳເພື່ອທົດລອງ. ໃຫ້ກວດໜ້າຈໍ, ຂໍ້ມູນບັນຊີ ແລະ ບັດຂໍ້ສະເໜີໃຫ້ຄົບກ່ອນ.

ຍອດບັນຊີ, ມູນຄ່າຂໍ້ສະເໜີ, ລາຍການກຳລັງດຳເນີນ ແລະ ຍອດທີ່ຖອນໄດ້ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນສິ່ງດຽວກັນ. ກ່ອນຈະສະຫຼຸບວ່າໂບນັດໄດ້ເຂົ້າແລ້ວ ໃຫ້ອ່ານຊື່ຂອງຍອດ ແລະ ສະຖານະທີ່ສະແດງ. ການເບິ່ງຕົວເລກພຽງຕົວດຽວອາດທຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜິດ.

ການທີ່ຊ່ອງຮັບຂໍ້ຄວາມເຂົ້າໄດ້ ຫຼື ບັນຊີສ້າງສຳເລັດ ບໍ່ພຽງພໍສຳລັບສະຫຼຸບທຸກຢ່າງ. ການຢືນຢັນທີ່ມີຄວາມໝາຍແມ່ນການເຫັນລາຍລະອຽດຈາກບັດທີ່ກຳລັງໃຊ້. ໃຫ້ກວດວ່າບັດລະບຸຫຍັງ, ບໍ່ລະບຸຫຍັງ, ແລະ ມີຂັ້ນຕອນໃດຕໍ່ໄປທີ່ລະບຸໄວ້.

ການກວດບັດຂໍ້ສະເໜີກ່ອນເຮັດກິດຈະກຳແມ່ນຂັ້ນຕອນທີ່ຮອບຄອບ. ບໍ່ຄວນອີງຕາມຮູບພາບເກົ່າ, ລາຍຊື່ທົ່ວໄປ ຫຼື ຄຳບອກຕໍ່ທີ່ບໍ່ສະແດງໃນບັນຊີ. ເກັບການຕັດສິນໃຈໄວ້ຫຼັງຈາກເຫັນລາຍລະອຽດປັດຈຸບັນ, ເພາະບັດອາດສະແດງຂໍ້ມູນແຕກຕ່າງຕາມບັນຊີ.

ມັນແມ່ນຂໍ້ມູນທີ່ໃສ່ໃນໜ້າສະໝັກ ແລະ ຄວນອ່ານຄູ່ກັບບັດຂໍ້ສະເໜີທີ່ສະແດງ.

ໃຫ້ກວດຊື່ບັດ, ສະຖານະ, ມູນຄ່າ ແລະ ລາຍລະອຽດໃນໜ້າບັນຊີຂອງທ່ານ.

ບໍ່. ມັນແມ່ນມູນຄ່າສູງສຸດແບບມີເງື່ອນໄຂ ຖ້າບັດຂໍ້ສະເໜີສະແດງຈຳນວນນັ້ນ.

ກວດຮູບແບບການສະໝັກ ແລະ ເລື່ອນເບິ່ງໜ້າຟອມໃຫ້ຄົບ ກ່ອນຈະຕັດສິນໃຈ.

ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຢ່າງດຽວກັນ ນອກຈາກບັດທີ່ກຳລັງໃຊ້ຈະລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

ກວດສະຖານະບັດ, ປະເພດຂໍ້ສະເໜີ ແລະ ການແຍກຍອດເງິນໃນບັນຊີ.

ກ່ອນດຳເນີນການ ໃຫ້ກວດວ່າເປັນບັນຊີໃໝ່ທີ່ເໝາະສົມ, ຊ່ອງລະຫັດຖືກໃສ່ຄົບ, ບັດຂໍ້ສະເໜີມີສະຖານະຊັດເຈນ, ແລະ ທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າມູນຄ່າທີ່ເຫັນບໍ່ແມ່ນຍອດທີ່ຖອນໄດ້. ວິທີນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ການອ່ານລະຫັດ, ຂໍ້ສະເໜີ ແລະ ສະຖານະເປັນໄປຢ່າງຊັດເຈນ.

ຂັ້ນຕອນສັ້ນໆກ່ອນກົດຢືນຢັນມີຄຸນຄ່າຫຼາຍ: ອ່ານຊື່ຂອງຂໍ້ສະເໜີເຕັມໆ, ເບິ່ງວ່າບັດລະບຸການກະທຳຕໍ່ໄປຫຼືບໍ່, ແລະ ແຍກຄຳວ່າ “ສູງສຸດ” ອອກຈາກຄຳວ່າ “ໄດ້ຮັບ”. ຜູ້ໃຊ້ບາງຄົນເຫັນຕົວເລກແລ້ວຂ້າມລາຍລະອຽດ, ແຕ່ບັດທີ່ກຳລັງສະແດງແມ່ນບ່ອນດຽວທີ່ບອກບໍລິບົດຂອງຈຳນວນນັ້ນໄດ້.

ການອ່ານໃຫ້ລະອຽດບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການສະໝັກຊ້າລົງເທົ່າໃດ, ແຕ່ຊ່ວຍຫຼຸດການເຂົ້າໃຈຜິດວ່າບັດໜຶ່ງຄືກັນກັບອີກບັດໜຶ່ງ. ຖ້າມີຄຳອະທິບາຍທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນ ຫຼື ບັດບໍ່ສະແດງມູນຄ່າ, ການລໍຖ້າແລະກວດອີກຄັ້ງແມ່ນດີກວ່າການເດົາ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈຶ່ງເນັ້ນໃຫ້ອ່ານຂໍ້ມູນທີ່ເຫັນໃນບັນຊີຢູ່ສະເໝີ.

ສະຖານະການທຳອິດ: ຜູ້ໃຊ້ເຫັນຊ່ອງລະຫັດ, ກອກຂໍ້ມູນຄົບ ແລະ ເຫັນບັດທີ່ບອກປະເພດຂໍ້ສະເໜີກັບມູນຄ່າ. ໃນກໍລະນີນີ້ຄວນອ່ານຊື່ແລະລາຍລະອຽດກ່ອນດຳເນີນການ. ສະຖານະການທີສອງ: ຜູ້ໃຊ້ກອກຂໍ້ມູນແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ເຫັນບັດ ຫຼື ບັດບໍ່ໄດ້ບອກຂໍ້ມູນທີ່ຄົ້ນຫາ. ໃນກໍລະນີຫຼັງ ບໍ່ຄວນສະຫຼຸບວ່າມີຂໍ້ສະເໜີໃດເກີດຂຶ້ນ.

ສອງສະຖານະການນີ້ສອນວ່າ ການສະໝັກສຳເລັດບໍ່ໄດ້ແປວ່າລາຍລະອຽດທຸກຢ່າງຖືກຢືນຢັນແລ້ວ. ບາງຄັ້ງຜູ້ໃຊ້ສັບສົນລະຫວ່າງການບັນທຶກຟອມ ກັບ ການປາກົດຂອງບັດ. ການແຍກສອງສິ່ງນີ້ອອກຈາກກັນ ເຮັດໃຫ້ຕັດສິນໃຈໄດ້ລະມັດລະວັງກວ່າ.

ລາຍຊື່ຍາວໆໃນການຄົ້ນຫາອາດທຳໃຫ້ດູເໝືອນວ່າມີຫຼາຍທາງເລືອກ, ແຕ່ສຳລັບການສະໝັກຕົວຈິງ ຄວາມຊັດເຈນຂອງບັດທີ່ສະແດງມີປະໂຫຍດກວ່າ. ການສະຫຼຸບວ່າລະຫັດໃດ “ດີທີ່ສຸດ” ໂດຍບໍ່ເບິ່ງບັດຂອງບັນຊີຕົນເອງ ບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນມູນຄ່າ ຫຼື ປະເພດຂໍ້ສະເໜີທີ່ຈະປາກົດແທ້.

ຜູ້ໃຊ້ທີ່ຈັດລຳດັບການກວດເປັນ: ໜ້າສະໝັກ, ຊ່ອງລະຫັດ, ບັດຂໍ້ສະເໜີ, ແລະ ສະຖານະຍອດເງິນ ມັກຈະເຫັນພາບຊັດກວ່າ. ລຳດັບນີ້ບໍ່ຕ້ອງອາໄສການເດົາ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ເອົາຊື່ຂໍ້ສະເໜີຫຼືຕົວເລກຈາກບ່ອນອື່ນມາແທນຂໍ້ມູນປັດຈຸບັນ.

ໄດ້, ແຕ່ຄວນເບິ່ງໃຫ້ຄົບທັງຊື່, ມູນຄ່າ, ສະຖານະ ແລະ ລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມທີ່ປາກົດ.

ໃຫ້ເລື່ອນໄປທ້າຍໜ້າຟອມ, ເພາະຊ່ອງລະຫັດຫຼືຂໍ້ຄວາມຂອງບັດອາດຢູ່ຕໍ່ຈາກຂໍ້ມູນພື້ນຖານ.

ບໍ່ຄວນແທນທີ່ດ້ວຍຕົວເລກຈາກລາຍຊື່ອື່ນ; ອ່ານລາຍລະອຽດແລະກວດສະຖານະທີ່ປາກົດໃນບັນຊີ.

ການໃຊ້ລະຫັດໃນຂັ້ນຕອນສະໝັກແມ່ນພຽງສ່ວນໜຶ່ງຂອງການກວດ. ສ່ວນທີ່ສຳຄັນບໍ່ແພ້ກັນແມ່ນການເບິ່ງບັດຂໍ້ສະເໜີທີ່ປະກົດຈິງ, ອ່ານມູນຄ່າແບບມີເງື່ອນໄຂ, ແຍກປະເພດຍອດເງິນ, ແລະ ບໍ່ສັນນິຖານເຖິງກິດຈະກຳທີ່ບັດບໍ່ໄດ້ລະບຸ. ເມື່ອອ່ານຕາມລຳດັບນີ້ ຜູ້ໃຊ້ຈະເຫັນໄດ້ຊັດກວ່າວ່າຂໍ້ມູນໃດເປັນຂໍ້ມູນຈິງຂອງບັນຊີ ແລະ ຂໍ້ມູນໃດຄວນກວດເພີ່ມ.

ຂໍ້ສະເໜີປັດຈຸບັນແມ່ນຂໍ້ຄວາມແລະຕົວເລກທີ່ປາກົດຢູ່ໃນບັດເວລາທ່ານເບິ່ງມັນ. ບໍ່ແມ່ນຊື່ທີ່ເຄີຍເຫັນໃນໜ້າອື່ນ, ບໍ່ແມ່ນຮູບພາບເກົ່າ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄຳບອກຕໍ່. ຖ້າບັດເວົ້າເຖິງຂັ້ນຕອນ, ຄວນອ່ານຂັ້ນຕອນນັ້ນກ່ອນ. ຖ້າບັດບໍ່ເວົ້າເຖິງສິ່ງໃດ, ບໍ່ຄວນເພີ່ມຄວາມໝາຍໃຫ້ມັນເອງ.

ວິທີກວດທີ່ດີແມ່ນອ່ານຈາກເທິງລົງລຸ່ມ: ຊື່, ມູນຄ່າ, ປະເພດ, ສະຖານະ, ແລະ ຄຳອະທິບາຍ. ຖ້າຂາດຫົວຂໍ້ໃດໜຶ່ງ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເດົາຄຳຕອບແທນ. ການລະມັດລະວັງແບບນີ້ເຮັດໃຫ້ບົດຄວາມກາຍເປັນຄູ່ມືສຳລັບການອ່ານໜ້າຈໍ ບໍ່ແມ່ນຄຳສັນຍາທົ່ວໄປ.

ຄວນຢຸດແລະກວດອີກຄັ້ງເມື່ອຊື່ຂໍ້ສະເໜີບໍ່ກົງກັບສິ່ງທີ່ທ່ານຄົ້ນຫາ, ເມື່ອມູນຄ່າບໍ່ປາກົດ, ເມື່ອໜ້າຈໍມີຂໍ້ຄວາມບໍ່ຄົບ, ຫຼື ເມື່ອປະເພດຍອດເງິນບໍ່ຊັດ. ການຢຸດໃນຈຸດນີ້ບໍ່ແມ່ນການເສຍໂອກາດ; ມັນເປັນການປ້ອງກັນການອ່ານຂໍ້ມູນຜິດ.

ໃນການໃຊ້ມືຖື ບາງສ່ວນອາດຖືກພັບໄວ້ ຫຼື ປາກົດຫຼັງຈາກເລື່ອນ. ການເປີດເບິ່ງສ່ວນເພີ່ມເຕີມ ແລະ ກວດຄຳອະທິບາຍຈົນຈົບ ຊ່ວຍໃຫ້ມີຂໍ້ມູນພໍສຳລັບຕັດສິນໃຈ. ຖ້າຍັງບໍ່ຊັດ, ຢ່າແປຄວາມໝາຍຂອງຕົວເລກດ້ວຍຕົນເອງ.

ໃຫ້ເບິ່ງວ່າໜ້າຟອມສະແດງຂໍ້ຄວາມທີ່ທ່ານພິມຄົບຖ້ວນກ່ອນຢືນຢັນ.

ບໍ່ຄວນສັນນິຖານແບບນັ້ນ; ໃຫ້ອີງໃສ່ບັດທີ່ເຫັນໃນບັນຊີແລະໜ້າຈໍທີ່ກຳລັງໃຊ້.

ເຮັດຫຼັງຈາກສະໝັກແລະຫຼັງຈາກອ່ານບັດ, ໂດຍກວດຊື່ຂອງແຕ່ລະຍອດບໍ່ແມ່ນເບິ່ງຕົວເລກຢ່າງດຽວ.

ນາທີທຳອິດ ໃຫ້ກວດວ່າໜ້າທີ່ເປີດແມ່ນໜ້າສະໝັກ ແລະ ຂໍ້ມູນພື້ນຖານທີ່ພິມນັ້ນຖືກຕ້ອງ. ນາທີທີສອງ ໃຫ້ກວດຊ່ອງລະຫັດ ແລະ ອ່ານຂໍ້ຄວາມໃກ້ຄຽງກັບຊ່ອງນັ້ນ. ນາທີທີສາມ ໃຫ້ເປີດບັດຂໍ້ສະເໜີແລະກວດຊື່, ມູນຄ່າ, ປະເພດ ແລະ ສະຖານະ. ແຜນນີ້ບໍ່ໄດ້ບອກວ່າຈະມີຂໍ້ສະເໜີໃດ ແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ອ່ານສິ່ງທີ່ມີໃຫ້ຄົບ.

ຫຼັງຈາກສາມນາທີນີ້ ຜູ້ໃຊ້ຄວນມີຄຳຕອບສຳລັບຄຳຖາມພື້ນຖານ: ມີຊ່ອງໃຫ້ໃສ່ລະຫັດຫຼືບໍ່, ບັດໃດກຳລັງປາກົດ, ບັດລະບຸຫຍັງ, ແລະ ຍອດເງິນທີ່ເຫັນເປັນຍອດປະເພດໃດ. ຖ້າບາງຄຳຕອບຍັງບໍ່ຊັດ, ສິ່ງທີ່ປອດໄພທີ່ສຸດແມ່ນບໍ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນຂໍ້ສະຫຼຸບ.

ການກວດໃຫ້ເປັນລະບົບບໍ່ຕ້ອງບັນທຶກຂໍ້ມູນຫຼາຍ. ພຽງແຕ່ຈື່ລຳດັບ: ກວດຟອມ, ກວດບັດ, ກວດສະຖານະ, ກວດຍອດ. ເມື່ອເຮັດຕາມລຳດັບດຽວກັນ ຜູ້ໃຊ້ຈະບໍ່ຂ້າມຈາກຕົວເລກໜຶ່ງໄປຫາຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ໃຫຍ່ເກີນໄປ. ວິທີນີ້ຍັງຊ່ວຍແຍກຂໍ້ມູນທີ່ປາກົດແທ້ອອກຈາກຄຳທີ່ພົບໃນການຄົ້ນຫາ.

ເມື່ອມີການປ່ຽນໜ້າຈໍ ຫຼື ປ່ຽນອຸປະກອນ ຄວນເລີ່ມກວດຈາກລຳດັບເດີມອີກຄັ້ງ. ຢ່ານຳຂໍ້ສະຫຼຸບຈາກໜ້າໜຶ່ງໄປໃຊ້ກັບອີກໜ້າໜຶ່ງໂດຍບໍ່ກວດ. ຄວາມສະໝ່ຳເສມໃນການອ່ານຈະດີກວ່າການເລືອກເຊື່ອຂໍ້ຄວາມສັ້ນໆບາງສ່ວນ.

ຜູ້ໃຊ້ໃໝ່ຄວນເລີ່ມຈາກການກອກຂໍ້ມູນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເບິ່ງຊ່ອງລະຫັດ, ອ່ານບັດຂໍ້ສະເໜີທີ່ປາກົດ, ແລະ ແຍກມູນຄ່າສູງສຸດອອກຈາກຍອດທີ່ສະແດງ. ການເຮັດແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ສ້າງຂໍ້ສະເໜີໃໝ່, ແຕ່ມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ອ່ານຂໍ້ມູນທີ່ປາກົດໄດ້ຢ່າງຮອບຄອບ. ເມື່ອມີຂໍ້ສົງໄສ ຄວນໃຫ້ລາຍລະອຽດໃນບັດປັດຈຸບັນເປັນຕົວນຳທາງ.

ຫາກໃຊ້ເວລາເພີ່ມອີກບໍ່ກີ່ນາທີເພື່ອກວດຊື່, ມູນຄ່າ, ສະຖານະ ແລະ ປະເພດຍອດເງິນ, ການອ່ານຂໍ້ສະເໜີຈະຊັດເຈນຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນແນວທາງທີ່ລຽບງ່າຍ ແລະ ໃຊ້ໄດ້ທັງໃນຄອມພິວເຕີ ແລະ ໃນໂທລະສັບ.

ການກວດຄັ້ງສຸດທ້າຍຄວນຖາມພຽງສີ່ຢ່າງ: ຂໍ້ມູນທີ່ກອກຖືກບໍ, ບັດທີ່ເຫັນແມ່ນບັດໃດ, ມູນຄ່າເປັນຄ່າແບບໃດ, ແລະ ຍອດທີ່ປາກົດມີຊື່ຫຍັງ. ເມື່ອສີ່ຄຳຖາມນີ້ມີຄຳຕອບຈາກໜ້າຈໍ ການດຳເນີນຕໍ່ໄປຈະມີພື້ນຖານທີ່ດີກວ່າ.

ອ່ານໃຫ້ຄົບ ແລະ ກວດສິ່ງທີ່ປາກົດຈິງກ່ອນທຸກຂັ້ນຕອນ.

ຖ້າບໍ່ຊັດເຈນ ໃຫ້ກວດບັດອີກຄັ້ງຢ່າງລະອຽດ.